Δευτέρα 18 Απριλίου 2011

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ
(επιλέγετε μία μόνο απάντηση ανά ερώτηση)
                                                                                                                                                                                                                           



1. Κάθε πρωί που πάω στη δουλειά
     α. κάνω μια γρήγορη επανάληψη τις σημειώσεις της εκπαίδευσης
     β. φεύγουνε σαν πουλιά τα ψαροκάικα
     γ. μισώ τα πρωινά που πάω στη δουλειά
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         γιατρός/ δικηγόρος/ μηχανικός

2. Όταν αργώ ένα λεπτό
     α. δεν αργώ ποτέ – είμαι εκεί πάντα 20' νωρίτερα
     β. ζητάω συγγνώμη και κάθομαι 5' παραπάνω
     γ. σοβαρά τώρα, θα το κάνουμε θέμα για ένα λεπτό;
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         δικηγόρος/ μηχανικός/ γιατρός

3. Όταν προτείνω επισύνδεση
     α. βοηθάω τους πελάτες μας και την επιχείρησή μας
     β. κάνω σωστά τη δουλειά μου
     γ. δεν προτείνω επισύνδεση
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         μηχανικός/ γιατρός/ δικηγόρος

4. Τα 15' διάλειμμα
     α. είναι περιττά και αντιπαραγωγικά
     β. “κατουράω, γεμίζω το μπουκαλάκι μου, κοιτάω το πρόγραμμα και γυρνάω στη θέση μου”
     γ. δε φτάνουν ούτε για να πεις μια κουβέντα της προκοπής μ' έναν άνθρωπο
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         δικηγόρος/ γιατρός/ μηχανικός

5. Μετά από 3μιση ώρες στο ακουστικό
     α. “άλλη μια παραγωγική μέρα γεμάτη επιτυχίες!”
     β. “καφέ και αμφιθέατρο ή αμφιθέατρο και μετά καφέ;”
     γ. “άλλη μια μέρα στη δουλειά, άλλη μια χαμένη μέρα”
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         μηχανικός/ δικηγόρος/ γιατρός
6. Με βάζουν να δουλέψω παραπάνω με τα ίδια λεφτά
     α. όλοι πρέπει να κάνουμε θυσίες για να βγει η χώρα από την κρίση
     β. “τι να κάνουμε....”
     γ. για μαλάκες ψάχνουν;
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         γιατρός/ μηχανικός/ δικηγόρος

7. Αύριο έχει απεργία
     α. κάνω αλλαγή για να δουλέψω απόγευμα
     β. ευκαιρία για ψώνια!
     γ. πάμε πορεία;
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
        δικηγόρος/ μηχανικός/ γιατρός

8. Οι 5 μέρες απλήρωτης εκπαίδευσης στο ακουστικό
     α. και λίγες ήτανε
     β. με βοήθησαν να μάθω τη δουλειά
     γ. είναι εκβιασμός
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         γιατρός/ δικηγόρος/ μηχανικός

9. Τη μέρα που λήγει η σύμβασή μου  τελικά με ανανεώνουν
     α. είναι δύσκολο να διοικείς μια  επιχείρηση
     β. και τι ώρα δουλεύω αύριο;
     γ. το ήξερα ότι είμαι εργαζόμενος μιας χρήσης
     δ. δε με νοιάζει˙εγώ θα γίνω
         μηχανικός/ γιατρός/ δικηγόρος

10. Εδώ είμαστε
     α. μια μεγάλη οικογένεια
     β. για να βγάλουμε ένα χαρτζιλίκι
     γ. γιατί είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε
     δ. δε με νοιάζει˙ εγώ θα γίνω
         δικηγόρος/ γιατρός/ μηχανικός
 
(οι απαντήσεις στην πίσω σελίδα)

                                                                                                                                    …..........................                                                                                                                                                               

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Αν έχετε περισσότερα...


α. Μπράβο, είσαι ο καλύτερος υπάλληλος του μήνα. Προφανώς, για σένα η δουλειά είναι μια απόλαυση και το να προσφέρεις στα αφεντικά σου το μεγαλύτερό σου μέλημα.

β. Φαίνεται ότι η δουλειά δεν είναι και η καλύτερή σου, αλλά... “όλοι κάνουν κάποιες υποχωρήσεις, έτσι δεν είναι;”. Μήπως είναι καιρός να αρνηθείς τη ρουτίνα και να σηκώσεις κεφάλι;
γ. Βλέπεις το λάθος σ' αυτήν την πραγματικότητα και δεν είσαι ο μόνος. Όσο όμως δεν συναντιόμαστε, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει από μόνο του.

δ. Νομίζεις ότι είσαι περαστικός και ότι τίποτα δε θα σ' αγγίξει. Άλλωστε ο δρόμος για την επιτυχία σου είναι στρωμένος. Στην περίπτωση που δε δουλεύεις από χόμπυ, μήπως να ξεκολλούσες απ' το μικρόκοσμό σου;


                                                                                                                                                                                                                           

Ι.
Βλέπουμε τα πράγματα από τη μεριά των εκμεταλλευόμενων

Κι αυτό που ζούμε τελευταία δεν είναι παρά μια συνεχής επίθεση στις εργασιακές μας σχέσεις σε όλα τα επίπεδα. Εντατικοποιείται κάθε κομμάτι της καθημερινότητάς μας, είτε με το ξεκάθαρο σπιντάρισμα των σπουδών στο πανεπιστήμιο, είτε με τις ανεπαρκείς προσλήψεις στα τηλεφωνικά κέντρα. Τρέχουμε πλέον από τη μια αίθουσα στην άλλη κι από εξέταση σε εξέταση και τρέχουμε να φτάσουμε στις 10:24 ακριβώς γιατί ο κύριος που ελέγχει δε θα μας αφήσει να εργαστούμε. Κι ακόμα κι αν τα προλάβουμε όλα με ακρίβεια μας κυνηγάει η τρομοκρατία της αξιολόγησης. Δεν έκανες αρκετές επισυνδέσεις, δεν πούλησες αρκετά προϊόντα, δε συμμορφώνεσαι στους χρόνους διαχείρισης και “not ready”, δεν είσαι τόσο καλός όσο οι άλλοι. Ή από την άλλη, δεν πέρασες την πρόοδο, δεν μπορείς να συνεχίσεις επειδή κόπηκες στο τάδε μάθημα, σε διώχνουμε γιατί πέρασαν τα 7 χρόνια που σου δίναμε διορία. Και φυσικά τόσο τα αμφιθέατρα όσο και τα τηλεφωνικά κέντρα είναι φτιαγμένα ώστε να  λειτουργούν έτσι που να τηρείται η ιεραρχία και να μην μπορούμε να αναπτύξουμε καμία σχέση με το διπλανό μας. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί  και η «κανονιστική συμμόρφωση» που τόσο μας προπαγανδίζουν… Είτε μιλάμε για την ακριβή τήρηση του τυπικού σεναρίου κλήσης, ή την απαγόρευση του να πιεις έναν καφέ, είτε για τα προαπαιτούμενα μαθήματα, το αποτέλεσμα της αποτυχίας στην εκπλήρωση των στόχων μας έχει γνωστοποιηθεί: «Αδυναμία συμμόρφωσης στους κανόνες μπορεί να επιφέρει απόλυση» ~ «Αν δεν περάσεις, δεν πας στον επόμενο κύκλο σπουδών». Σα να μη φτάναν όλα αυτά, τώρα υποτιμούν ξεκάθαρα και την εργατική μας δύναμη. Θέλουνε δηλαδή να δουλεύουμε για παραπάνω χρόνο χωρίς καμία αύξηση στις αποδοχές μας, όπως ακριβώς θέλουνε πολλοί καθηγητές ως βάση πλέον το 70% για να περάσεις ένα μάθημα. Και αν λένε ότι «ο πληρωμένος χρόνος δεν επιστρέφει» τότε τι να συμβαίνει με τον απλήρωτο κλεμμένο από τα αφεντικά μας χρόνο;

ΙΙ.
Είμαστε επισφαλείς

Γνωρίζουμε ότι σε αυτά τα τηλεφωνικά κέντρα είτε καλύπτουμε πάγιες ανάγκες είτε όχι, είμαστε προσωρινοί. Η αβεβαιότητα για το μέλλον μας φτάνει μέχρι και το να μας ανακοινώνουν μόλις 2 μέρες πριν τη λήξη της σύμβασης ότι θα μας ανανεώσουν. Είμαστε τόσο ελαστικοί που ενώ ανακοινώνουν πως θα μας ανανεώσουν για 3 μήνες μας βάζουν να υπογράψουμε για 2. Είμαστε τόσο αναλώσιμες που όταν κάποιοι μεμονωμένα αντέδρασαν σε αυτό πήραν σαν απάντηση τον εκβιασμό «αυτές είναι οι συμβάσεις, αν δε σας αρέσει γεια σας». Το θέμα είναι να αντιληφθούμε ότι αυτή τη συνθήκη δε θα τη συναντήσουμε μόνο στις ώρες που δουλεύουμε στα τηλεφωνικά κεντρα. Είναι μια γενικευμένη κατάσταση σε όλο το φάσμα του κοινωνικού εργοστασίου, που τη βρίσκουμε ήδη απέναντί μας στο πανεπιστήμιο και προσπαθούν να την εφαρμόσουν παντού. Διότι όποιος πατάει στα σύννεφα νομίζοντας ότι το πτυχίο και το μεταπτυχιακό του θα του στρώσουν το μέλλον με ροδοπέταλα, καλό θα ήταν να πάρει αλεξίπτωτο: η προσγείωση θα είναι ανώμαλη. Μόνη επιλογή που έχουμε είναι να συναντηθούμε και να συλλογικοποιήσουμε τις αρνήσεις μας.
γιατί
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ


Σωματείο Εργαζόμενων στα Τηλεφωνικά Κέντρα του ΟΤΕ – ΣΕΤΚΕ ΟΤΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

συνέλευση την Πέμπτη 28/04 στις 20.00 στο στέκι μεταναστών (ερμού 23 με βενιζέλου)


 

Τρίτη 12 Απριλίου 2011

Συνέλευση 13/4/11







Περισσότερη δουλειά, ίδια λεφτά...
ΓΙΑ ΜΑΛΑΚΕΣ ΨΑΧΝΟΥΝ;
Δε φτάνει που... μας ανανεώνουν τις συμβάσεις την τελευταία στιγμή χωρίς να
ξέρουμε ως τότε τι μας γίνεται
Δε φτάνει που... μας ενημερώνουν ότι θα ανανεωθούμε για 3 μήνες και τελικά μας
ανανεώνουν μόνο για 2
Δε φτάνει που... δουλεύουμε τόσους μήνες και αρνούνται να μας δώσουν τις
κανονικές άδειες που ζητάμε για το Πάσχα
Δε φτάνει που... εντατικοποιούν τους ρυθμούς εργασίας γιατί προσλαμβάνουν
ελάχιστο καινούριο προσωπικό
Δε φτάνει που... τρώμε την τρομοκρατία για τα ποσοστά επισυνδέσεων/
πωλήσεων/μέσου χρόνου κλήσεων
...τώρα θέλουν νας μας κάνουν και τα τρία και 36, τέσσερα;
ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!
συνέλευση σετκε οτε
Τετάρτη 13/04/2011 20.00
στο στέκι μεταναστών (ερμού 23 με βενιζέλου)

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

ΑΠΕΡΓΙΑ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ
     Μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης το κεφάλαιο επιτίθεται ολομέτωπα στον κόσμο της εργασίας αφαιρώντας δικαιώματα και κατακτήσεις. Οι μισθοί περικόπτονται διαρκώς, η ασφάλιση και η περίθαλψη ουσιαστικά καταργούνται, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας παρακάμπτονται και η ανεργία χτυπάει κόκκινο. Επίσης, η ακρίβεια βασανίζει όλο και περισσότερο κόσμο με τις υπερβολικές αυξήσεις σε νερό, ΔΕΗ, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και είδη βασικής ανάγκης. Ταυτόχρονα, γίνεται προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα πραγματικά αίτια και τους υπαίτιους αυτής της κατάστασης.
     Δική μας άποψη είναι πως οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα με το κεφάλαιο, πως δε σταματήσαμε να δουλεύουμε και να παράγουμε, γι αυτό δε χρωστάμε τίποτα. Πως απέναντι σ΄αυτήν την ολομέτωπη επίθεση μόνοι μας συμπαραστάτες είναι οι συνάδελφοί μας και όλοι οι εργαζόμενοι. Πως μόνο συλλογικά μπορούμε να περιφρουρήσουμε τα δικαιώματά μας. Γι΄αυτό επιλέγουμε να συμμετέχουμε στη γενική απεργία στις 23 Φλεβάρη. Όχι με τη λογική των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, οι οποίοι με το να καλούν το πολύ σε μια απεργία το 3μηνο ουσιαστικά βάζουν πλάτη στο να περάσουν όλα τα αντεργατικά μέτρα και να εκτονωθεί ανώδυνα η οργή του κόσμου. Μπορούμε να τους διαψεύσουμε. Με τη μαζική μας συμμετοχή στην απεργία και τη διαδήλωση. Με τους αγώνες και την καθημερινή μας δράση στους χώρους δουλειάς.
     Το ζητούμενο σε κάθε απεργία είναι ότι μπλοκάρουμε την παραγωγή. Ότι δεν κινείται τίποτα και οι εργοδότες χάνουν τα υπερκέρδη τους. Ας μην ξεχνάμε ότι στο 11888, για παράδειγμα, μια ημέρα απεργίας σημαίνει ότι ο ΟΤΕ χάνει τουλάχιστον 200 Ευρώ από τον καθένα μας.
     Ασφαλώς, η γενική πολιτική κατάσταση επηρεάζει πολύ συγκεκριμένα και τους όρους εργασίας μας στον ΟΤΕ. Οι περιορισμένες προσλήψεις εντατικοποιούν τη δουλειά μας καθώς δεχόμαστε καθημερινά περισσότερες κλήσεις. Η περικοπή του ανθυγιεινού επιδόματος ακουστικού- οθόνης μας στερεί 30 ευρώ  μηνιαίως. Η εκπαίδευση, πριν την υπογραφή της σύμβασης, μας ανάγκασε να δουλεύουμε κανονικά στα τηλεφωνικά κέντρα( παράγοντας κέρδος) για μια εβδομάδα, χωρίς να πληρωνόμαστε. Οι 4μηνες συμβάσεις μας στερούν την εργασία και το μισθό σε μια περίοδο που τα χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Μάλιστα, μας προετοιμάζουν πολύ έντεχνα για την εργασιακή περιπλάνηση και ανασφάλεια που μας περιμένει από εδώ και πέρα, με πολύ σύντομης διάρκειας συμβάσεις και συνεχείς απολύσεις. Γι’αυτό και κρίνουμε πολύ αναγκαία τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων στις δράσεις και στη λειτουργία του σωματείου ώστε κανείς να μην είναι μόνος και όλοι μαζί να διεκδικούμε. Με τις ατομικές συμβάσεις εργασίας που προωθούνται θέλουν να μας απογοητεύσουν και να σπάσουν την ενότητα των εργαζομένων. Ας αποφασίσουμε εμείς για το μέλλον μας δρώντας συλλογικά.
      
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

·                    ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΙ 4ΜΗΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΤΗΣΙΕΣ, ΥΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ
                   ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ
             ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ-ΣΕ ΟΛΟΥΣ-ΤΟΥ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟΥ ΟΘΟΝΗΣ 
  (30 ΕΥΡΟ/ΜΗΝΑ)
                   ΝΑ ΚΑΤΑΒΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΩΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ   
               ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟΝ ΟΤΕ 
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ 
ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συμμετέχουμε στη διαδήλωση στις 23 Φλεβαρη με την Πρωτοβουλία 
Πρωτοβάθμιων Σωματείων και προσυγκέντρωση στις 9.30 Καμάρα

Επικοινωνήστε μαζί μας:

 Σωματείο Εργαζομένων στα Τηλεφωνικά Κέντρα του ΟΤΕ

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011